عفونت ادراری در زنان

عفونت ادراری در زنان

عفونت ادراری در زنان

 

عفونت دستگاه ادراری ( UTI ) ﻧﻮﻋﯽ ﻋﻔﻮﻧﺖ ﺑﺎﮐﺘﺮﯾﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺑﺨﺸﯽ از دﺳﺘﮕﺎه ادراری ﺗﺄﺛﯿﺮ ﻣﯽ ﮔﺬارد.

ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻋﻔﻮﻧﺖ دﺳﺘﮕﺎه ادراری ﺗﺤﺘﺎﻧﯽ را ﻣﺒﺘﻼ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺳﯿﺴﺘﯿﺖ ﺳﺎده (ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻣﺜﺎﻧﻪ ) ﻧﺎﻣﯿﺪه ﻣﯽ ﺷﻮد و ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ دﺳﺘﮕﺎه ادراری ﻓﻮﻗﺎﻧﯽ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﻣﯽ ﮔﺬارد ﺑﻪ آن ﭘﯿﻠﻮﻧﻔﺮﯾﺖ ( ﻋﻔﻮﻧﺖ ﮐﻠﯿﻪ ) ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد.

علائم عفونت ادراری در زنان

ﻋﻼﺋﻢ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ دﺳﺘﮕﺎه ادراری ﺗﺤﺘﺎﻧﯽ ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از:

دﻓﻊ ادرار ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ درد و ﯾﺎ ﺗﮑﺮر ادرار ﯾﺎ اﺿﻄﺮار ﺑﺮای ادرار ﯾﺎ ( ﻫﺮ دو) ،

ﻋﻼﺋﻢ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﭘﯿﻠﻮﻧﻔﺮﯾﺖ ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از:

ﺗﺐ و درد ﭘﻬﻠﻮ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻋﻼﺋﻢ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻋﻔﻮﻧﺖ دﺳﺘﮕﺎه ادراری ﺗﺤﺘﺎﻧﯽ

اﯾﻦ ﻋﻼﺋﻢ در اﻓﺮاد ﻣﺴﻦ و ﯾﺎ ﺑﺴﯿﺎر ﮐﻢ ﺳﻦ و ﺳﺎل ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻣﺒﻬﻢ و ﯾﺎ ﻧﺎﻣﺸﺨﺺ ﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﻋﺎﻣﻞ اﺻﻠﯽ ﻫﺮ دو ﻧﻮع ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻣﺬﮐﻮر اﺷﺮﺷﯿﺎ ﮐﻠﯽ اﺳﺖ، ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﻧﺪرﺗﺎً ﺑﺎﮐﺘﺮی ﻫﺎی دﯾﮕﺮ، وﯾﺮوﺳﻬﺎ ﯾﺎ ﻗﺎرچ ﻧﯿﺰ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻣﻮﺟﺐ آن ﺷﻮﻧﺪ.

ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻫﺎی دﺳﺘﮕﺎه ادراری ﻣﻌﻤﻮﻻً در زﻧﺎن ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﺮدان ﺑﯿﺸﺘﺮ رخ ﻣﯽ دﻫﺪ، ﭼﺮا ﮐﻪ ﻧﯿﻤﯽ از زﻧﺎن در ﻃﻮل زﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮد ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻣﺒﺘﻼ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ. ﺑﺮوز ﻣﺠﺪد ﺑﯿﻤﺎری اﻣﺮی ﺷﺎﯾﻊ اﺳﺖ.

ﻋﻮاﻣﻞ ﺧﻄﺮﺳﺎز ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از :

  • آﻧﺎﺗﻮﻣﯽ ﺑﺪن زﻧﺎن
  • ﻣﻘﺎرﺑﺖ ﺟﻨﺴﯽ
  •  ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ

عفونت ادراری در زنان

ﭘﯿﻠﻮﻧﻔﺮﯾﺖ در ﺻﻮرت ﺑﺮوز ﻣﻌﻤﻮﻻً ﭘﺲ از ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻣﺜﺎﻧﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽ ﺷﻮد اﻣﺎ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻧﺎﺷﯽ از ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻣﻨﺘﻘﻠﻪ از راه ﺧﻮن ﻧﯿﺰ ﺑﺎﺷﺪ.

ﺗﺸﺨﯿﺺ اﯾﻦ ﺑﯿﻤﺎری در زﻧﺎن ﺳﺎﻟﻢ و ﺟﻮان ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮ اﺳﺎس ﻋﻼﺋﻢ اﻣﮑﺎن ﭘﺬﯾﺮ اﺳﺖ. در اﻓﺮادی ﮐﻪ ﻋﻼﺋﻢ آن ﻫﺎ ﻣﺒﻬﻢ اﺳﺖ، ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺑﯿﻤﺎری ﻣﺸﮑﻞ ﺑﺎﺷﺪ زﯾﺮا ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﺎﮐﺘﺮی ﻫﺎ وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، اﻣﺎ ﻋﻔﻮﻧﺘﯽ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻧﺸﻮد. در ﻣﻮارد ﭘﯿﭽﯿﺪه و ﯾﺎ در ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ درﻣﺎن ﺑﺎ ﺷﮑﺴﺖ ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﻮد، ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﮐﺸﺖ ادرار ﻣﻔﯿﺪ ﺑﺎﺷﺪ. در اﻓﺮاد ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻣﮑﺮر، ﻣﯽ ﺗﻮان از دوز ﭘﺎﯾﯿﻦ آﻧﺘﯽ ﺑﯿﻮﺗﯿﮑﻬﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان اﻗﺪام ﭘﯿﺸﮕﯿﺮاﻧﻪ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮد. در ﻣﻮارد ﻏﯿﺮﭘﯿﭽﯿﺪه، ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻫﺎی دﺳﺘﮕﺎه ادراری را ﻣﯽ ﺗﻮان ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﺑﺎ ﻣﺼﺮف آﻧﺘﯽ ﺑﯿﻮﺗﯿﮏ در ﯾﮏ دوره ﮐﻮﺗﺎه درﻣﺎن ﮐﺮد، اﮔﺮﭼﻪ ﻣﻘﺎوﻣﺖ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﺴﯿﺎری از آﻧﺘﯽ ﺑﯿﻮﺗﯿﮏ ﻫﺎی ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﺑﺮای درﻣﺎن اﯾﻦ ﺑﯿﻤﺎری در ﺣﺎل اﻓﺰاﯾﺶ اﺳﺖ. در ﻣﻮارد ﭘﯿﭽﯿﺪه، ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻻزم ﺑﺎﺷﺪ دوره ﻫﺎی درﻣﺎن ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺗﺮ ﺷﻮﻧﺪ و ﯾﺎ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﺗﺰرﯾﻖ آﻧﺘﯽ ﺑﯿﻮﺗﯿﮏ ورﯾﺪی ﺑﺎﺷﺪ و در ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ ﻋﻼﺋﻢ در ﻃﯽ دو ﯾﺎ ﺳﻪ روز ﺑﻬﺒﻮد ﭘﯿﺪا ﻧﮑﺮد، ﻻزم اﺳﺖ آزﻣﺎﯾﺶ ﻫﺎی ﺗﺸﺨﯿﺼﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮی اﻧﺠﺎم ﮔﺮدد. در زﻧﺎن، ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻫﺎی دﺳﺘﮕﺎه ادراری ﺷﺎﯾﻊ ﺗﺮﯾﻦ ﺷﮑﻞ ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻫﺎی ﺑﺎﮐﺘﺮﯾﺎﯾﯽ اﺳﺖ و ﻫﺮ ﺳﺎل ﺑﻪ ﻣﯿﺰان ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻫﺎی دﺳﺘﮕﺎه ادراری اﻓﺰوده ﻣﯽ ﺷﻮد.

ﻋﻼﺋﻢ و ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎی عفونت ادراری

 

عفونت ادراری در زنان

ادرار ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺣﺎوی ﭼﺮک ﺑﺎﺷﺪ ( ﺷﺮاﯾﻄﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ آن ﭘﯿﻮری ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد ) و در اﻓﺮاد ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﻋﻔﻮﻧﺖ ﺧﻮﻧﯽ ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﻋﻔﻮﻧﺖ دﺳﺘﮕﺎه ادراری ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﯽ ﮔﺮدد.

ﺑﻪ ﻋﻔﻮﻧﺖ دﺳﺘﮕﺎه ادراری ﺗﺤﺘﺎﻧﯽ، ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻣﺜﺎﻧﻪ ﻧﯿﺰ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد.

ﺷﺎﯾﻊ ﺗﺮﯾﻦ ﻋﻼﺋﻢ عفونت ادراری ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از :

  • ﺳﻮزش ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎم ادرار ﮐﺮدن
  •  ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ادرار ﻣﮑﺮر ( و ﯾﺎ اﺿﻄﺮار ﺑﺮای ادرار ) در ﺻﻮرت ﻓﻘﺪان ﺟﺮﯾﺎن واژﻧﯽ
  •  درد ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻪ

اﯾﻦ ﻋﻼﺋﻢ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻣﺘﻮﺳﻂ ﯾﺎ ﺷﺪﯾﺪ ﺑﺎﺷﻨﺪ و در زﻧﺎن ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺘﻮﺳﻂ ﺷﺶ روز ﻃﻮل ﻣﯽ ﮐﺸﺪ. ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻣﻘﺪاری درد در ﺑﺎﻻی اﺳﺘﺨﻮان ﺷﺮﻣﮕﺎﻫﯽ ﯾﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮐﻤﺮ وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. اﻓﺮادی ﮐﻪ دﭼﺎر ﻋﻔﻮﻧﺖ دﺳﺘﮕﺎه ادراری ﻓﻮﻗﺎﻧﯽ ﯾﺎ ﭘﯿﻠﻮﻧﻔﺮﯾﺖ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ، ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻋﻼوه ﺑﺮ ﻋﻼﺋﻢ راﯾﺞ ﻋﻔﻮﻧﺖ دﺳﺘﮕﺎه ادراری ﺗﺤﺘﺎﻧﯽ درد ﭘﻬﻠﻮ ﺗﺐ، و ﯾﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﺗﻬﻮع و اﺳﺘﻔﺮاغ را ﺑﺮوز دﻫﻨﺪ. ﻧﺪرﺗﺎً ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ادرار ﺧﻮﻧﯽ ﺑﺎﺷﺪﯾﺎ دارای ﭘﯿﻮری ﻗﺎﺑﻞ ﻣﺸﺎﻫﺪه (ﭼﺮک در ادرار ) ﺑﺎﺷﺪ.

عفونت ادراری در ﺳﺎﻟﻤﻨﺪان

ﻋﻼﺋﻢ دﺳﺘﮕﺎه ادراری ﻏﺎﻟﺒﺎً در ﺳﺎﻟﻤﻨﺪان ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻧﻤﯽ ﺷﻮد. ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎی ﻣﺬﮐﻮر ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻣﺒﻬﻢ و ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﺑﯽ اﺧﺘﯿﺎری ﺑﺎﺷﺪ، و ﺗﻨﻬﺎ ﻋﻼﺋﻢ ﻣﻮﺟﻮد ﺗﻐﯿﯿﺮ در وﺿﻌﯿﺖ ذﻫﻨﯽ ﯾﺎ ﺧﺴﺘﮕﯽ ﺑﺎﺷﺪ .ﮔﺮﭼﻪ در ﺑﺮﺧﯽ ﻣﻮارد ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪ ای ﮐﻪ اراﺋﻪ دﻫﻨﺪه ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﻫﺎی ﺑﻬﺪاﺷﺘﯽ ﺑﺎ آن ﻣﻮاﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد ﻋﻔﻮﻧﺖ ﺧﻮﻧﯽ ﯾﺎ ﻋﻔﻮﻧﺖ در ﺧﻮن اﺳﺖ. اﯾﻦ واﻗﻌﯿﺖ ﮐﻪ ﺑﺴﯿﺎری از اﻓﺮاد ﻣﺴﻦ ﭘﯿﺸﺎﭘﯿﺶ دﭼﺎر ﺑﯽ اﺧﺘﯿﺎری و ﯾﺎ زوال ﻋﻘﻞ ﺷﺪه اﻧﺪ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﮐﺎر ﺗﺸﺨﯿﺺ را ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺗﺮ ﮐﻨﺪ.

ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ اﺳﺘﻌﺪاد ﺑﺮوز ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻫﺎی ﻣﺜﺎﻧﻪ در ﺧﺎﻧﻮاده وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.

درﻣﺎن ﻋﻔﻮﻧﺖ ﭘیشرفته دﺳﺘﮕﺎه ادراری؛ دﺷﻮار اﺳﺖ و ﻣﻌﻤﻮﻻً ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ارزﯾﺎﺑﯽ، درﻣﺎن و ﭘﯿﮕﯿﺮی ﺗﻬﺎﺟﻤﯽ ﺗﺮ دارد.

اﻓﺮاد دارای آﺳﯿﺐ ﻃﻨﺎب ﻧﺨﺎﻋﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ در ﻣﻌﺮض ﺧﻄﺮ اﺑﺘﻼ ﺑﻪ ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻫﺎی دﺳﺘﮕﺎه ادراری ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﺑﺨﺸﯽ از اﯾﻦ اﻣﺮ ﺑﻪ دﻟﯿﻞ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﺪاوم از ﺳﻮﻧﺪ ﺑﻮده و ﺑﺨﺸﯽ دﯾﮕﺮ ﺑﻪ دﻟﯿﻞ اﺧﺘﻼل در دﻓﻊ ادرار اﺳﺖ .اﯾﻦ ﺷﺎﯾﻊ ﺗﺮﯾﻦ ﻋﻠﺖ ﺑﺮوز ﻋﻔﻮﻧﺖ در اﯾﻦ اﻓﺮاد و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺷﺎﯾﻊ ﺗﺮﯾﻦ ﻋﻠﺖ ﺑﺴﺘﺮی ﺷﺪن در ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن اﺳﺘﻌﻼوه ﺑﺮ اﯾﻦ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﺪ.

اﺳﺘﻔﺎده ازآب ذﻏﺎل اﺧﺘﻪ و ﯾﺎ ﻣﮑﻤﻞ ﻫﺎی ذﻏﺎل اﺧﺘﻪ در ﭘﯿﺸﮕﯿﺮی و درﻣﺎن اﯾﻦ اﻓﺮاد ﻣﺆﺛﺮ ﻧﺒﺎﺷﺪ.

 ﭘﯿﺪاﯾﺶ ﺑﯿﻤﺎری

ﺑﺎﮐﺘﺮی ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻋﻔﻮﻧﺖ دﺳﺘﮕﺎه ادراری ﻣﯽ ﺷﻮد ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻌﻤﻮل از ﻃﺮﯾﻖ ﻣﺠﺮای ﺧﺮوﺟﯽ ﻣﺜﺎﻧﻪ وارد آن ﻣﯽ ﺷﻮد. ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻋﻔﻮﻧﺖ از ﻃﺮﯾﻖ ﺧﻮن و ﯾﺎ ﻟﻨﻒ ﻧﯿﺰ رخ دﻫﺪ.اﻋﺘﻘﺎد ﺑﺮ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺑﺎﮐﺘﺮی ﻣﻌﻤﻮﻻً از روده ﺑﻪ ﻣﺠﺮای ﺧﺮوﺟﯽ ﻣﺜﺎﻧﻪ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻣﯽ ﺷﻮد، و ﺧﻄﺮ اﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ در زﻧﺎن ﺑﻪ ﻋﻠﺖ آﻧﺎﺗﻮﻣﯽ آن ﻫﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺳﺖ .

 ﭘﯿﺸﮕﯿﺮی از عفونت مجاری ادراری زنان

ﺗﻌﺪادی از اﻗﺪاﻣﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺗﺄﺛﯿﺮ آن ﻫﺎ ﺑﺮ دﻓﻌﺎت ﺑﺮوز ﻋﻔﻮﻧﺖ دﺳﺘﮕﺎه ادراری ﺑﻪ اﺛﺒﺎت ﻧﺮﺳﯿﺪه ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از :

اﺳﺘﻔﺎده از ﻗﺮص ﻫﺎی ﺿﺪﺑﺎرداری ﯾﺎ ﮐﺎﻧﺪوم، ادرار ﮐﺮدن ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺲ از ﻣﻘﺎرﺑﺖ، ﻧﻮع ﻟﺒﺎس زﯾﺮ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده، ﺷﯿﻮه ﻫﺎی ﺑﻬﺪاﺷﺖ ﺷﺨﺼﯽ ﭘﺲ از ادرار ﮐﺮدن و ﯾﺎ ﻣﺪﻓﻮع ﮐﺮدن، و ﯾﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ آﯾﺎ ﻓﺮد ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻌﻤﻮل ﺣﻤﺎم ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﯾﺎ دوش ﻣﯽ ﮔﯿﺮد.

(آب ﯾﺎ ﮐﭙﺴﻮل ) ذﻏﺎل اﺧﺘﻪ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﺮوز ﺑﯿﻤﺎری در اﻓﺮادی ﮐﻪ دﭼﺎر ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻫﺎی ﻣﮑﺮر ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ را ﮐﺎﻫﺶ دﻫﺪ

درﻣﺎن عفونت ادراری در زنان

ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﻣﺒﻨﺎی درﻣﺎن اﺳﺘﻔﺎده از آﻧﺘﯽ ﺑﯿﻮﺗﯿﮑﻬﺎ اﺳﺖ. ﮔﺎﻫﯽ اوﻗﺎت در ﻃﻮل ﭼﻨﺪ روز اول ﻋﻼوه ﺑﺮ آﻧﺘﯽ ﺑﯿﻮﺗﯿﮏ، ﻓﻨﺎزوﭘﯿﺮﯾﺪﯾﻦ ﺗﺠﻮﯾﺰ ﻣﯽ ﺷﻮد ﺗﺎ ﺑﻪ ﺗﺴﮑﯿﻦ ﺳﻮزش و رﻓﻊ اﺿﻄﺮار ﻧﺎﺷﯽ از ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻣﺜﺎﻧﻪ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﺪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل، ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﺸﮑﻼت اﯾﻤﻨﯽ ﻧﺎﺷﯽ از اﺳﺘﻔﺎده از آن و ﺑﻪ وﯾﮋه اﻓﺰاﯾﺶ ﺧﻄﺮ اﺑﺘﻼ ﺑﻪ ﻣﺘﻬﻤﻮﮔﻠﻮﺑﯿﻨﻤﯽ ( ﻣﯿﺰان ﻣﺘﻬﻤﻮﮔﻠﻮﺑﯿﻦ ﺑﺎﻻﺗﺮ از ﺳﻄﺢ ﻋﺎدی در ﺧﻮن ) اﺳﺘﻔﺎده ﻣﺪاوم از آن ﺗﻮﺻﯿﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﻮد ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ اﺳﺘﺎﻣﯿﻨﻮﻓﻦ ( ﭘﺎراﺳﺘﺎﻣﻮل ) ﻧﯿﺰ ﺑﺮای ﺗﺐ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﻮددر زﻧﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻋﻔﻮﻧﺖ دﺳﺘﮕﺎه ادراری ﺳﺎده ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﮑﺮر در آن ﻫﺎ رخ ﻣﯽ دﻫﺪ، ﺗﻨﻬﺎ در ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ درﻣﺎن اوﻟﯿﻪ ﺑﺎ ﺷﮑﺴﺖ ﻣﻮاﺟﻪ ﮔﺮدد، ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺧﻮددرﻣﺎﻧﯽ ﭘﺲ از ﺑﺮوز ﻋﻼﺋﻢ و ﭘﯿﮕﯿﺮی ﭘﺰﺷﮑﯽ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺑﻬﺒﻮد ﺷﻮد.

عفونت ادراری در ﺑﺎرداری

 

عفونت ادراری در زنان

در زمان بارداری احتمال ابتلای افراد به عفونت ادراری از همیشه بیشتر خواهد بود.

عفونت ادراری در حاملگی مشکلاتی را برای جنین و مادر به وجود می آورد که تشخیص به موقع آن ضروری می باشد.

ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻫﺎی دﺳﺘﮕﺎه ادراری ﺑﻪ ﻋﻠﺖ اﻓﺰاﯾﺶ ﺧﻄﺮ اﺑﺘﻼ ﺑﻪ ﻋﻔﻮﻧﺖ ﮐﻠﯿﻪ در دوران ﺑﺎرداری ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﮕﺮان ﮐﻨﻨﺪه اﺳﺖ.

در دوران ﺑﺎرداری، ﺳﻄﺢ ﺑﺎﻻی ﭘﺮوژﺳﺘﺮون ﺧﻄﺮ ﮐﺎﻫﺶ ﺗﻮان ﻋﻀﻼت ﺣﺎﻟﺐ و ﻣﺜﺎﻧﻪ را اﻓﺰاﯾﺶ داده و ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ اﻓﺰاﯾﺶ اﺣﺘﻤﺎل ﺑﺮﮔﺸﺖ ادرار ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺐ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﻠﯿﻪ ﻫﺎ ﻣﯽ ﺷﻮد.ﮔﺮﭼﻪ در زﻧﺎن ﺑﺎردار ﺧﻄﺮ اﺑﺘﻼ ﺑﻪ ﺑﺎﮐﺘﺮﯾﻮری ﺑﺪون ﻋﻼﻣﺖ اﻓﺰاﯾﺶ ﻧﻤﯽ ﯾﺎﺑﺪ، اﻣﺎ در ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﮐﺘﺮﯾﻮری وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺧﻄﺮ اﺑﺘﻼی آن ﻫﺎ ﺑﻪ ﻋﻔﻮﻧﺖ ﮐﻠﯿﻪ  اﺳﺖ .ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ اﮔﺮ آزﻣﺎﯾﺶ ادرار ﻧﺸﺎﻧﻪ ۲۵-۴۰ ای از وﺟﻮد ﻋﻔﻮﻧﺖ را ﻧﺸﺎن دﻫﺪ – ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﻋﻼﺋﻢ دﯾﮕﺮ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ – ﺗﻮﺻﯿﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد درﻣﺎن ﺻﻮرت ﺑﮕﯿﺮد.

 

ﻣﺮاقبت های پرستاری از بیمار  مبتلا به عفونت سیستم ادراری

  • تشویق بیمار ﺑﻪ ﻣﺼﺮف ﻣﺎﯾﻌﺎت و دﻓﻊ ﻣﮑﺮر ادرار
  • کنترل درجه حرارت هر ۳ ساعت
  • رعایت بهداست فردی به ویژه پس از اجابت مزاج و تعویض مرتب لباس زیر
  • استفاده از گرمای موضعی در ناحیه پرینه برای کاهش درد و اسپاسم
  • اجتناب از مصرف محرک هایی مثل قهوه، چای، سرکه، ادویه جات
  • کنترل ادرار از نطر رنگ، بو و کدورت
  • رعابت رژیم انتی بیوتیکی تجویز شده
  • عدم استفاده از وان هنگام استحمام
  • دفع فوری ادرار پس از رابطه جنسی

در صورت مشاهده هر گونه علامتی نظیر خارش و سوزش، دﻓﻊ ادرار ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ درد و ﯾﺎ ﺗﮑﺮر ادرار، مشاهده خون در ادرار حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.

برای کسب اطلاعات بیشتر و بهره مندی از خدمات با ما تماس بگیرید

ارسال نظر جدید